Jæja þá eru páskarnir afstaðnir og styttist óðum í að ég fljúgi aftur heim...

Þetta er búin að vera alveg bara ágætis tími hérna heima á hótel mömmu, Maður hefu bara étið, sofið og skemmt sér.

Líður senn á enda en maður reynir bara að njóta síðustu dagana, aldrei að vita hversu langt um líður þar til maður kemur aftur heim til mömmu.

Ég er búin að hitta marga og held ég bara flesta sem maður gat hitt hérna fyrir vestan, þá á ég eftir að taka smá rúnt fyrir sunnan eru nokkrir þar sem maður þarf að kíkja á, en tíminn verður naumur, þar sem ég ætla ekki að fljúga þangað fyrr en með seinni vélinni á laugardaginn.

Nú styttist allrosalega í páskna, ætli madur fái páskaegg í ár, tja ég hugsa nú ekki, langar svosem ekki mikid í tad hef ekki getad klárað páskaegg sennilega bara síðan ég var lítil, ég hef alltaf getad átt þau í margar vikur, kannksi ég bara steli mér smábita hjá stelpunum, systrum mínum.
nei þær eru ekki hjá mér, heldur er ég hjá mömmu yfir páskana.
Stelpan er komin á klakann, og stoppa í smátíma.
Tad er nú alltaf gaman ad koma hingad heim, búin ad fara meira segja í sundlaugina tvisvar, en ekki farid í rennibrautina ennþá, en það kemur ad því, þar sem hún verður opin yfir páskana.
Hef ekki verid á klakanum held ég sídustu fimm páska, svo tad er svosem alveg komin  tími til.
Tetta var allt bara surprise surprise, bara mamma og pabbi vissu ad ég var að koma.
Svo þetta var mjög sniðugt og skemmtilegt.

læt þetta duga í bili

Ég var alltaf ad bída eftir allavega einu kvitti, svo ég gaeti nú bloggad aftur... eitthvad svo tilgangslaust finnst mer ad vera ad blogga tegar hvort ed er engin kíkir hérna inn og skilur eftir sig spor.
Naja ákvad nú samt ad henda hérna inn nokkrum línum.

Sá alveg magnada frétt um daginn tar sem Opel Vectra var stoppadur a Hradbrautinni á 40 kmh, sem er náttlega fyrsta lagi allt og haegt, svo lögreglan ákvad ad tékka hvad vaeri í gangi... Tá kom í ljós ad tad voru hvortki meira né minna en 14 manns í bílnum, Pabbinn framí og fraendinn, afturí svo bádar konurnar, sitthvor med tvo krakka í kjlöltunni og eitt ungabarn í midjunni... en tá var ekki allt upptalid, heldur voru svo 5 krakkar í skottinu... Er fréttin ef tig viljid sjá myndir... 
Krakkarnir á aldrinum 1 mánada og átta ára, öll á leid heim til Rúmaníu.
En hvernig tau komust á leidarenda er hins vgear ekki ljóst, tar sem tau fengu ekki ad fara lengra á bílnum...

Annars búin ad vera á ferd og flugi sídustu daga svo ad segja... Berlin á tridjudaginn, Sarbrücken í gaer, séu ekki ca 1600 km samanlagt, en ég er hvergi naerri haett, sjáum til hvert ferdinni verdur haldir naest, ég veit ekki hvert en á tridjudaginn fer ég sennilega áfram á flakk, sjáum til hvernig vedrid verdur;)

Bid ad heilsa í bili aetla í göngutúr...

Tad fór víst eitthver stormur her yfir, vaknadi nú reyndar i fyrrinótt tví rigningin bardi svo á gluggan hjá mér... er tad var nú samt ekki alvarlegt og nokkrar eldingar sá ég hérna útum gluggan, hugsa ad vedrid hafi verid hérna yfir blokkinni bara, en var nú samt ekki lengi ad sofna aftur...
 En "stormurinn" (veit ekki alveg hvort vid myndum neitt vera ad kalla tetta storm heima á íslandi) nádi nú samt ad verda nokkrum ad bana ekki gaman ad tvi...

Komst ad tví í gaer ad tad er hérna eitthver stelpa úr Reykjavíkinni nýkomin hingad og verdur í hálft ár, sennilega sem rasmus stúdent eda eitthvad álíka, á nú ekki von á ad madur eigi eftir ad hitta á hana en aldrei ad segja aldrei...

Jaeja nú er Dibban komin heim hugsa ég, eftir langt ferdalag, loksins komin heim í saeluna, sé tad nú alveg fyrir mér ad taer fái sér eins og einn bjór í kvöld ad tví tilefni, rétt ad vona ad tid skálid í einum fyrir mig, vaeri mikid til í ad vera komin heim líka í smá heimsókn, en tad verdur víst ad bída betri tíma... en tad hlýtur ad styttast med hverjum deginum...

Oh hvad ég vaeri til ad fara í sund heima í víkinni, tad verdur eitt af tví fyrsta sem ég mun gera naest tegar ég kem heim, ekki spurning, hver er med?

Er alltaf á leidinni í sund hérna, er svo tók ég eftir tví ad sennilega hef ég skilid sundbolinn minn eftir heima hjá mömmu og pabba sídast tegar ég var tar, t´vi allavega finn ég hann ekki, nema ég hafi kannksi falid hann svona vel í einni töskunni og veit ekki meir hvar...

Ég aetladi nú ad vera svo snidug ad blogga 29. feb, tar sem madur faer tad taekifaeri bara á 4 ára fresti, en svo hafdi eg bara ekki tíma í tad, tvílikt svekkelsi...

Lilja gaman ad sjá ad tú hafir skilid eftir tig spor, takk fyrir tad...